Gedichtencafe´s
In de gedichtencafe´s hebben we al besproken:
Mark Boog, Antje Krog, Marieke Lucas Rijneveld, Wislawa Zsymborska, Babs Gons, Esther Jansma, Esther Naomi Perquin, Rutger Kopland, Sasja Janssen, Chris van Geel, Joke van Leeuwen, Herman de Coninck en C.O. Jellema, Radna Fabias, Rumi, Fritzi Harmsen van Beek, Toon Tellegen, Hanny Michaelis, Rainer Maria Rilke, Louise Glück
Misschien komt er op deze pagina af en toe een inzicht te staan die een van de bezoekers van het gedichtencafe had bij een dichter of na of in een bijeenkomst.
Je kunt ook af en toe naar een bijeenkomst komen of alleen voor 1 dichter die je aanspreekt. Er gaat altijd weer een soort nieuwe wereld open als we samen in gesprek zijn op basis van het werk van een dichter.
Over Chris van Geel, maakte Frans Ort ter voorbereiding een boekje met ook wat van zijn kunst en tekeningen er in. Hij gebruikte zelf voorbeelden van vele dichters om te dichten in de stijl van. Enkele van deze gedichten op basis van van Geel stonden ook in het boekje. We ontdekten dat veel van zijn eenvoudig lijkende gedichten de basis konden zijn voor diepgang, waarbij de natuur een grote inspiratiebron was voor van Geel. Fred Tak heeft op zijn website het gedicht Padde verder geanalyseerd.
Over Joke van Leeuwen, we waren allemaal onder de indruk van de eenvoud en ook de diepgang van Joke van Leeuwen. Bijvoorbeeld in het gedicht vier manieren om op iemand te wachten. Hoe herkenbaar:
Vier manieren om op iemand te wachten – Gedichten.nl
Over Herman de Coninck, de sneeuw fascineerde ons. De sneeuwvlok. Haar vluchtigheid en haar pracht. De vrouwen in zijn werk, de jaren 60, hoe werkelijkheid en poëzie samen kunnen vallen. Het moment zelf. De rol van de moeder. Je kunt ook op instagram van Yke Schotanus kijken naar het gedicht “Maart” en gedicht met als eerste regel: “Sneeuw zo herkenbaar verdwarreld”, ook in de gedichten van Yke speelden thema’s als die van Herman de Coninck.
Over C.O. Jellema, hij zocht naar het kunnen samenvallen met zichzelf en dat om hem heen. En hoe je vrij te maken of juist te verbinden aan de beelden die je hebt van vroeger, van jezelf of van hoe anderen je zouden kunnen zien, of…Het gedicht ‘non’, op basis van een schilderij van Ilja Repin, liet ons zoeken naar de (on)echtheid van de non, zoals door Jellema beschreven of geschilderd?
Over Radna Fabias, Binnenkort (schrijven van 05-07-2025) komt er een nieuwe bundel uit van deze zeer bijzondere dichter. Hoe je de keiharde feiten uit de geschiedenis kunt omtoveren en herscheppen zonder de zwarte randen en de hel tekort te doen, zonder het ook maar enigszins te verdoezelen, met alle pijn, toch een nieuwe aanvaardbare wereld te scheppen.
Over Rumi, rumi was een dichter en Perzische soefimysticus uit de 13e eeuw, wiens teksten nog steeds heel populair zijn. Kader Abdolah groeide op met zijn verzen, vertaalde er een heel aantal en schreef een korte bibliografie. Daarin beschrijft hij onder andere dat juist de oorlogsdreiging (Djengis Khan) voor een kruisbestuiving van denkers leidde: op de vlucht ontmoetten ze elkaar. Hoopgevend. Anja Koos een gedicht over een Robijn. Dit is een fragment:
is een robijn in ’t ochtendrood
Een edelsteen of een wereld in rood?
De robijn kan het zonlicht niet
Weerstaan,
van zichzelf houden is
van de zon houden.
Over Fritzi, een van onze deelnemers, degene die de inleiding deed, had Fritzi persoonlijk gekend. Wat een veelzijdig mens. Behalve haar bijzondere gedichten, ook tekeningen, beeldend materiaal en verhaaltjes. Eensgezind vonden we het prachtig en eigen. Fritzi lijkt zich nergens te conformeren. Ze schrijft ook altijd vanuit heel veel verschillende perspectieven, zodat haar gedichten tot nadenken stemmen en er ook herkenbaarheid in zit op een manier, een beeld, een woord, een zin. En wat een nieuwe woorden bedenkt ze. Dankjewel Fritzi.
Over Toon Tellegen….
Over Hanny Michaelis, een dichteres die niet vergeten mag worden. Geboren en getogen in de zeer woelige tijden van tweede wereldoorlog, waarin ze als Joodse haar ouders verloor en als vrouw in emancipatoire tijden die nog zeker niet voltooid waren. Ze weet, eerst in rijm, later zonder, met eenvoudige woorden, onvergetelijke beelden neer te zetten. Ze was kritisch over haar eigen dichten, maar wij konden de waarde ervan proeven en ervaren.
Over Rainer Maria Rilke, zo samen lezend en nadenken kwamen we er achter dat er nogal verschillende vertalingen van Rilke zijn. Dat de gedichten in het Duits prachtig zijn, maar dat vertalingen soms toch de kern te pakken krijgen. Gedichten van Rilke waarvan delen op kalenders staan, kregen als geheel nog meer waarde (In: Was mich bewegt, de regels van als je de vragen leeft, komt zonder het te merken, zomaar op een dag, het antwoord binnen). We ontdekten ook de actualiteit van zijn gedichten, de veelzijdigheid van zijn leven en connecties en de kracht van observaties om de kern van de dingen te kunnen raken.
Louise Glück, Nobelprijswinnares die direct en helder dicht en via haar eigen leven en woorden toegang geeft tot diepte, tot het mooie en het lelijke. Met twee in het Nederlands vertaalde bundels en met het gedicht de “wilde iris” ook vertaalt door onze eigen Fred Tak. Zie zijn blog.